دوتاستراید در برابر فیناستراید برای ریزش مو (7)

مقدمه

آلوپسی آندروژنیک، که به عنوان "طاسی با الگوی مردانه" نیز شناخته می شود، شایع ترین علت ریزش مو در مردان است، که حدود 80 درصد مردان با نژاد قفقازی را درگیر کرده است. مشخصه آن این است که فولیکول های مو به طور تدریجی در سایز کاهش یافته، و در طول زمان منجر به طاسی می شود. آلوپسی آندروژنیک (به اختصار AGA) معمولا ناشی از  استعداد ژنتیکی است؛ هرچند که، شواهد نشان داده است که ممکن است به دلایل مرتبط با آندروژن نیز رخ دهد. دی هیدروتستوسترون (DHT) آندروژن اصلی درگیر در AGA است و مردان مبتلا به این وضعیت افزایش غلظت سرمی DHT را خواهند داشت.

هدف درمان فارماکولوژیک کاهش سطح DHT و تحریک فولیکول های مو از طریق استفاده از مهارکننده های 5-آلفا ردوکتاز یا ماینوکسیدیل موضعی است. این مهارکننده ها شامل فیناستراید (با برند Proscar، Propecia) و دوتاستراید (با برند Avodart) به طور سنتی برای درمان هیپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH) استفاده می شوند و هر دو به نسخه نیاز دارند. درحالی که فیناستراید مصرف تصویب شده سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) را برای ریزش مو دارد، FDA این اندیکاسیون را برای دوتاستراید تصویب نکرده است. ماینوکسیدیل یک داروی ضدفشار خون است که رشد مو را به طور ثانویه از طریق با اثرات اتساع عروق (وازودیلاتوری) تحریک کرده و جریان خون پوستی را افزایش می دهد. ماینوکسیدیل موضعی (با برند Rogain) نیز برای ریزش مو تصویب FDA را دارد و به صورت غیرنسخه ای (OTC) در دسترس است.

مکانیسم مشابه با عملکرد فیناستراید، ممکن است شما را متعجب کند که چرا دوتاستراید برای درمان ریزش مو مورد تصویب نیست. جالب است بدانید، دوتاستراید اخیرا برای درمان ریزش مو در ژاپن و کره جنوبی برخلاف آمریکا و اروپا تصویب شده است. با این حال، اغلب به دلیل درمان ریزش مو به صورت off-label تجویز می شود و بسیاری از بیماران از پزشکان خود در مورد آن می پرسند. در جدول زیر، مقدار مصرف، عوارض جانبی، و نکات مشاوره ای برای فیناستراید، دوتاستراید، و ماینوکسیدیل موضعی به طور خلاصه آمده است:

دارو

دوز

عوارض جانبی

نکات مشاوره ای

فیناستراید (قرص خوراکی) (فقط تجویز با نسخه)

روزانه 1 میلی گرم

افت وضعیتی فشار خون، گیجی، اختلال نعوظ، کاهش میل جنسی (لیبیدو)

ü     ممکن است 3 ماه یا بیشتر برای مشاهده اثربخشی زمان نیاز باشد.

ü     باید دارو را تا زمان حصول نتیجه ادامه داد.

ü     عوارض جانبی ممکن است طی زمان کاهش یابد.

ü     زنان باردار یا شیرده باید از تماس مستقیم با قرص شکسته یا خرد شده منع شوند.

دوتاستراید (قرص خوراکی) (فقط تجویز با نسخه)

5/0 میلی گرم روزانه

کاهش میل جنسی (لیبیدو)، بزرگ شدن پستان (ژینکوماستی)، ناتوانی جنسی

 

*مشابه دوتاستراید

ماینوکسیدیل (محلول موضعی 2% یا 5%) (بدون نسخه)

1 میلی لیتر دو بار در روز

اریتم موضعی، خارش، تغییر در رنگ یا جنس مو

ü     رنگ یا جنس مو ممکن تغییر کند.

ü     مصرف فرآورده باید تا زمان حصول نتیجه ادامه یابد.

 

  • مهارکننده های 5-آلفاردوکتاز چگونه کار می کنند؟

همانطور که بالا ذکر شد، فیناستراید و دوتاستراید مهارکننده های آنزیم 5-آلفا ردوکتاز هستند. این مهارکننده ها، تبدیل تستوسترون به دی هیدروتستوسترون، آندروژنی که عمدتا باعث طاسی با الگوی مردانه است، را مهار می کنند.

3 نوع از ایزوآنزیم های گیرنده 5-آلفا ردوکتاز وجود دارد، که نوع 1 و نوع 2 در درمان آلوپسی آندروژنیک مورد توجه هستند. نوع 1 ایزوآنزیم اصلی یافت شده در غدد سباسه، غدد عرق و اسکالپ است، درحالی که نوع 2 در فولیکول های مو و پروستات وجود دارد. تفاوت اصلی بین فیناستراید و دوتاستراید این است که فیناستراید برای نوع 2 گیرنده 5-آلفا انتخابی است درحالی که دوتاستراید هر دو نوع 1 و 2 را مهار می کند.

دوتاستراید علاوه بر اینکه هر دو نوع گیرنده ها را مهار می کند بلکه بسیار اثربخش تر است. این ممکن است باعث نیمه عمر طولانی تر دوتاستراید در مقایسه با فیناستراید باشد (به ترتیب 4 هفته در برابر 8-6 ساعت). دوتاستراید نشان داده است که در مهار نوع 2 گیرنده ها 3 برابر و بیشتر از 100 برابر در مهار نوع 1 گیرنده ها از فیناستراید قوی تر است. بنابراین، فرم خوراکی دوتاستراید غلظت سرمی دی هیدروتستوسترون را تا حداکثر 90 درصد کاهش می دهد درحالی که فیناستراید این غلظت را فقط تا 70 درصد کاهش می دهد.

  • آیا دوتاستراید خوراکی موثرتر از فیناستراید است؟

مطالعه ای در سال 2014 طی 29 هفته در 917 مرد مبتلا به آلوپسی آندروژنیک دریافت که دوتاستراید خوراکی موثرتر از فیناستراید برای درمان ریزش مو است. این مردان برای دریافت دوتاستراید 02/0، 1/0، یا 5/0 میلی گرم در روز، فیناستراید 1 میلی گرم در روز، یا پلاسبو (دارونما) به طور تصادفی انتخاب شدند. دوتاستراید 5/0 میلی گرم نسبت به 1 میلی گرم فیناستراید در هفته های 12 و 24 در افزایش تعداد مو بالاتر بود. در کوتاه مدت، به نظر می رسد که دوتاستراید در مقایسه با فیناستراید نتایج بهبودیافته ای داشته است. هرچند که، مطالعات طولانی مدت برای تایید این نتایج مورد نیاز است.

پس بدین معنی است که باید دوتاستراید درخواست شود؟ نه لزوما! این مهم است که به یاد داشته باشید هر دو داروی فیناستراید و دوتاستراید، هرچند خیلی کم، عوارض جانبی خیلی شدیدی دارند.

  • مصرف موضعی

به دلیل عوارض جانبی سیستمیک و نامطلوب با فیناستراید خوراکی، مطالعات برای مقایسه محلول موضعی فیناستراید (25/0 و 5/0 درصد) با فیناستراید خوراکی 1 میلی گرم انجام شده است. این مطالعات کوچک بوده اما بهبود مشابهی در رشد مو، با عوارض جانبی کم تر در گروههای تحت درمان موضعی نشان داده است. هرچند که، با نیمه عمرکوتاه تر، لیپوفیلیسیته پایین، و وزن مولکولی نسبتا پایین، اندکی جذب سیستمیک برای برخی از بیماران به نظر غیرقابل اجتناب به نظر می رسد. هم چنین برخی معتقدند که میزان مصرف زیاد ممکن است منجر به اثر اشباع شود که منجر به جذب سیستمیک خواهد شد.

ایده پشت دوتاستراید موضعی با ویژگی های شیمیایی آن مرتبط است. سایز مولکول های دوتاستراید بزرگتر از فیناستراید است، بنابراین انتقال آن از طریق داروی موضعی مشکل تر است. هرچند که، مولکول های بزرگ ممکن است به چند دلیل سودمندتر باشند. اول، مولکول های بزرگ به سختی از لایه زیرجلدی پوست عبور می کنند پس از جذب سیستمیک جلوگیری می شود. ثانیا دوتاستراید از فیناستراید لیپوفیل تر است (روغنی) که در تئوری به باقی ماندن طولانی مدت آن بر روی پوست کمک می کند. متاسفانه، اخیرا مطالعات در اثربخشی دوتاستراید موضعی منتشر نشده است.

  • نتایج

هر دو فرم خوراکی دوتاستراید و فیناستراید نشان داده اند که از ریزش مو در مردان مبتلا به آلوپسی آندروژنیک جلوگیری می کنند. چون فیناستراید داروی قدیمی تری است به همین دلیل مطالعات بیش تری درباره اثربخشی، ایمنی، و اثرات طولانی مدت دارد. به این دلیل، منطقی است که درمان با فیناستراید قبل از انتخاب دوتاستراید شروع شود. هرچند که، اگر نتایج با فیناستراید راضی کننده نبود، دوتاستراید می تواند مدنظر باشد. مهم است که به یاد داشته باشید دوتاستراید از فیناستراید بسیار قوی تر است، که از طرفی منجر به شیوع بالاتر عوارض جانبی می شود.

محلول های موضعی گزینه های جذابی برای بیمارانی هستند که نمی توانند عوارض جانبی را با درمان خوراکی تحمل کنند. به طور کلی، فرآورده های موضعی به نظر می رسد که عوارض جانبی کمتری در مقایسه با معادل های خوراکی داشته باشند. هرچند که، در موارد نادری ممکن است فرآورده های موضعی نیز قادر هستند به داخل جریان خون وارد شوند. با این وجود، اگر به طور یکسان موثر باشد، بسیاری معتقدند که مصرف موضعی ارجح تر است.

  • منابع
  1. https://www.uspharmacist.com/article/treatment-options-for-androgenetic-alopecia
  2. https://www.forhims.com/blog/finasteride-vs-dutasteride-which-is-better-for-preventing-hair-loss
  3. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3262531/
  4. https://www.capillus.com/blog/finasteride-vs-dutasteride-for-hair-regrowth/
  5. https://fuehairdoctor.co.uk/topical-dutasteride-dr-lupanzula/

 

 

نوشتن دیدگاه